مقصد سوّم در مستحبات حال طواف است بدان كه سنت است كه در حال طواف پاى برهنه مشغول دعا و ذكر الهى باشد ، و حرف عبث نزند ، و گامها را نزديك بردارد ، و ترك كند آن چه را كه در نماز مكروه است از افعال ، و به سند معتبر « 53 » از حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم مرويست : كه هر كه طواف خانه كعبه كند در وقت زوال با سر برهنه ، و گامها را تنگ بردارد ، و چشم خود را از نامحرم و عورت بپوشاند ، و حجر الأسود را در هر شوطى دست يا بدن بمالد بىآنكه آزارش به كسى رسد ، و ذكر الهى را از زبان قطع نكند ، بنويسد به جهت او به عدد هر گامى هفتاد هزار حسنه ، و محو كند از او هفتاد هزار گناه ، و بلند كند در بهشت از جهت ( براى خ ل ) او هفتاد هزار درجه ، و بنويسد از جهت او ثواب آزاد كردن هفتاد هزار بنده كه بهاى هر يك ده هزار درهم باشد ، و او را شفيع سازد در هفتاد هزار كس از اهل بيت او ، و بر آورد از جهت او هفتاد هزار حاجت اگر خواهد در دنيا به او برساند و اگر خواهد در آخرت . و سنت است كه در حال طواف نيز اين دعا بخواند : « اللَّهمّ إنّي أسألك باسمك الذي يمشى به على طلل الماء كما يمشى به على جدد الأرض ، أسألك باسمك الذي يهتزّ له عرشك و أسألك باسمك الذي تهتزّ له أقدام ملائكتك ، و أسألك باسمك الذي دعاك به موسى من جانب الطور فاستجبت له و ألقيت عليه محبّة منك ، و أسألك باسمك الذي غفرت به لمحمّد صلَّى اللَّه عليه و آله ما تقدّم من ذنبه و ما

--> « 53 » وسائل الشيعة 9 : 395 ، باب 5 از ابواب طواف ، حديث 1 .